WE CAN DO IT

کاری ندارم فمنیزم موج که برداشت، موج سواران چه کسانی بودند و افسار این سمند را به کدامین سو کشیدند و زنان را بر کدامین تخت نشاندند.

این مساله هم بماند که آیا ترسیم "مردوارگی" به عنوان غایت فمنیزم خود تحقیر زنانگی هست یا نه؟! و آیا فمنیزم در تحقق همین هدف هم موفق بوده است یا خیر؟

جواب این سوال را هم هر فمنیستی به خودش بدهد که آیا بعد از آن همه فریاد، زن نوعی جهان امروز در رویاهایش خود را آنگلا مرکل آرزو می کند یا فلان مانکن لخت و عور؟

اصلا حرف م این ها نبود ...

آمده بودم تشکر کنم از همه زنانی که شعار خیرخواهانه، دلسوزانه، مزورانه و یا ... "ما می توانیم" را باور کردند، به آن جامه واقعیت پوشاندند و آن را به دیگران هم باوراندند.

این که زن باور کند " اگر بخواهد می تواند در هر زمینه ای که مردان ورود کرده اند، وارد شود و دوشادوش مردان به پیش رود" اصلا دست آورد کمی نیست، نه فقط برای زن که برای مرد هم حتی.

آیا نسبتی که بین  مرد خود برتر بین فرادست و زن خود کم تر بین فرودست برقرار می شود همان نسبتی است که بین زن و مردی برقرار می شود که در آن، زن رابطه توان مند دیده می شود؟!

زنان هم نسل من به پاس بلند همتی مادران شان و مرارت های مضاعفی که تحمل کردند از پیچ تاریخی "حقارت و ناتوانی" عبور کرده اند و باور کرده اند که "اگر بخواهند می توانند"  و احساس من این است که مردان هم!

و اکنون به دوراهی "انتخاب" رسیده ایم. حالا که دیده ایم و باور کرده ایم که اگر بخواهیم می توانیم، باید تصمیم بگیریم که "چه بخواهیم."

و اگر "مردوارگی" را بخواهیم، به اعتقاد من اعتراضی رسمی و شدیدالحن کرده ایم به ربوبیت الله جل جلاله، که چرا حضرت ش این بازی ها را درآورد و چرا انسان را تک جنس نیافرید؟!

و این جاست که هجرت زنان هم نسل من از مدرنیزم آغاز می شود و رجعت مان به سنت ها. و روشن است که منظورم از سنت ها، همان باورهای خرافی نیست که زن را فرودست، ناتوان و طفیلی تصویر می کرد، بل که منظورم از سنت، سیره ی حضرات آل الله است که باید در پرتو نور وجودشان "زنانگی" مان را بازشناسی کنیم و تصمیم بگیریم که توان مندی هامان را در کدام حوزه به کار گیریم. و من الله التوفیق.

/ 1 نظر / 9 بازدید
رهرو

تکبییییییییییییییییییییییر [گل]